Rik had afgelopen zaterdag ‘t leuke idee om te gaan mountainbiken… Nou dat heb ik geweten. Ten eerste ben ik op onderuit gegaan, en dat niet eens in ‘t bos maar gewoon in ‘n weiland. Mijn achterband gleed in eens weg ‘n geul in en dat fietst zo moeilijk. En toen ik richting ‘t net met verse mest bewerkte land ging, liet ik mij maar vallen… AU dus… Dit is overigens beter dan de mislukte poging van Rik om zich zelf te castreren. Hij liet zich zo van zijn zadel glijden, zo met zijn nootjes op de stang… u snapt ‘m vast al… AU ! Helaas is Sofie niet gevallen, maar die bleef (slim?) ook heel erg rustig achter ons aan fietsen.

Gelukkig had mijn fiets echte schokbrekers, want anders had ik nu niet eens meer kunnen lopen. Mijn reet deed echt zo ontiegelijk veel pijn, nog steeds zelfs, dat is echt niet normaal! En ‘t leuke is dat ik na die drie uurtjes pijnlijden ‘s avonds  naar een opera geweest ben. (Hansel und Gretel.) dus toen kon ik nog eens drie uur op ‘n ongemakkelijke zittende stoel zitten met mijn pijnlijke bibs. Nou is het inmiddels twee dagen verder, en ‘t is nog gevoelig… Voorlopig ga ik dus niet meer mountainbiken. Wie heeft er nog andere leuke sportieve tips?